Wiktor Reif (Victor Reif) - architekt.
Członek O. Warszawskiego SARP (przed 1939).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Berlinie (1933).

Architekt w Przemyślu (do 1942). Po wojnie w São Paulo w Brazylii (od 1950). Profesor projektowania na Wydziale Architektury i Urbanistyki na Universidade Presbiteriana Mackenzie.

Autor m.in.:
- budynek Michel, Rua Dr. Veiga Filho 176, São Paulo (1954-56);
- budynek Diana, Rua Maranhão 270, São Paulo (1956-60);
- rezydencja A. Hucka, Rua Primavera 225, São Paulo (1956);
- przebudowa Banco Auxiliar de São Paulo, Rua Augusta  2995, São Paulo (1959);
- rezydencja G.H. Khalil, Rua Venezuela 226, São Paulo (1959) - I Nagroda Rządu Stanowego – VII Salon Sztuki Nowoczesnej w São Paulo;
- budynek Vera Maria, Rua Alagoas 133, São Paulo (1960);
- budynek Itacolomi, Rua Itacolomi 465, São Paulo (1961-65);
- rezydencja E.A. Bromberga, Chácara Flora, São Paulo (1962);
- rezydencja Cis José Salmi, Rua João Lourenço 442, São Paulo (1964);
- budynek Manon, Rua Sergipe 312, São Paulo (1964);
- Pomnik Tysiąclecia Chrztu Polski w São Paulo (1966) - współautorzy: Mirosław Szabuniewicz, Mieczysław Grabowski;
- rezydencja Antonio de Andrade Costa, Av. Brasil 1823, São Paulo (1970).

Więzień KL Płaszów i KL Brynica.

Pochowany na Cmentarzu Morumby w São Paulo, Brazylia.