Tadeusz Andrzej Broniewski (Tadeusz Tarnawa Broniewski) - architekt, historyk i teoretyk architektury, konserwator zabytków, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Wrocław.
Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1925). Profesor Politechniki Wrocławskiej (1956).

Adiunkt na Wydziale Architektonicznym Politechniki Lwowskiej. Dyrektor Państwowej Szkoły Budowlanej w Jarosławiu (1931–44). Kierownik Katedry Historii Architektury w Oddziale Architektury Wydziału Budownictwa Politechniki Wrocławskiej (1945). Dziekan Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (1949-51, 1958-60). Wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Wykładowca na kierunku Historia Sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim.

Autor m.in.:
- rozbudowa Gmachu Głównego Politechniki Wrocławskiej;
- budynek Wydziału Chemii Politechniki Wrocławskiej (1948-51);
- odbudowa kościoła pw. św. Marii Magdaleny we Wrocławiu;
- odbudowa ratusza w Lubaniu.

Konkursy m.in.:
- na szkice domu mieszkalnego (1926) - II nagroda.

Publikacje m.in.:
- Historia architektury w zarysie, (1959);
- Architektura dla wszystkich, (1963-69).

Członek SARP O. Lwów (do 1939).
Członek SARP O. Wrocław (po 1945). Wiceprezes ZO SARP (1947-48).

Członek Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie (od 1926). Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Członek Poznańskiego Towarzystwa Pryjaciół Nauk.

Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Budowniczy Wrocławia (1959).

Rodzice: Henryk Broniewski, Michalina Broniewska zd. Wallek.

Pochowany na cmentarzu parafialnym św. Rodziny we Wrocławiu.