Ludwika Horwath-Gumułowa (zd. Horwath, Ludwika Horwath-Gumuła) - architekt.
Członek SARP O. Katowice (od 1948).
Absolwentka Wydziału Architektonicznego Lwowskiego Instytutu Politechnicznego (Politechnika Lwowska) (1946). Absolwentka Studium Podyplomowego Projektowania Zakładów Przemysłowych na Politechnice Warszawskiej (1965). Status architekta twórcy.

Projektant w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Górniczych w Katowicach (1948-56). Kierownik pracowni, generalny projektant w Biurze Projektów Górniczych w Gliwicach (od 1956).

Autorka m.in.:
- obiekty powierzchniowe kopalni Staszic w Katowicach (przed 1965) - współautorzy: Franciszek Salich, Rafał Całka, Władysław Sztwiertnia, Karol Rozbrój, Tadeusz Rutecki, Florian Fros - Nagroda I stopnia Ministerstwa Budownictwa (1965);
- obiekty powierzchniowe Rybnickiego Okręgu Węglowego - współautorzy: F. Salich, Jan Klemens, Jan Lelątko + zespół - Nagroda I stopnia Ministra Budownictwa (1972);
- Szkoła Zawadowa KWK „Jankowice” w Boguszowicach.

Publikacje m.in.:
- Górnicze biura projektowe, w: SARP 1925-1995 70 lat działalności organizacji architektonicznych na Górnym Śląsku, Muzeum Śląskie Katowice 1998.

Inicjatorka (1985) konkursu-nagrody im. Waltera Henna - obecnie dorocznej nagrody architektów niemieckich i polskich BDA-SARP.

Członek ZO SARP (1957-59, 1967-71). Sekretarz ZO SARP (1969-71). Członek Prezydium Zarządu Głównego SARP (1981-2000).
Rzeczoznawca SARP.

Dyrektor górniczy 3, 2 i 1 stopnia.

Zołnierz AK, pseudonim "Beata".

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964), Srebrny Krzyż Zasługi, Srebrna Odznaka SARP (1966), Złota Odznaka SARP (1978). Medal X-lecia Polski Ludowej (1954).

Ojciec: Józef Horwath.

Pochowana na Cmentarzu Parafialnym św. Małgorzaty w Bytomiu (3.10.2016).
Sektor: I, rząd: 2; grób: 5.