Kazimierz Skórewicz - architekt, konserwator, historyk architektury.
Członek O. Warszawskiego SARP.
Absolwent Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1894).

Architekt miejski Baku (1896-1905). Architekt miejski w Warszawie (1906-07). Twórca i pierwszy kierownik Katedry Historii Architektury Polskiej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (1915). Kierownik prac konserwatorskich na Zamku Królewskim w Warszawie (1915-28). Wykładowca na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

Autor m.in.:
- budynek poczty, Baku;
- pasaż Tagijewa, ul. Olgińska, Baku (1896);
- gmach Banku Państwowego, ul. Krasnowodska/Merkuriewska, Baku (1897-99);
- biurowiec Rotszyldów, ul. Perska, Baku (1897-99);
- sierociniec na Szemachince, Baku (1897-99);
- budynek zarządu Towarzystwa Akcyjnego braci Nobel, Baku (1900-03);
- Szpital Zakaźny Miejski św. Stanisława - budynek II, laboratorium, ul. Wolska, Warszawa (1913-14) - współautor Stefan Kozłowski;
- kościół św. Apostołów Piotra i Pawła w Łapach (1919-27);
- rozbudowa budynku Sejmu w Warszawie (1925-35);
- willa Eloe w Konstancinie.

Publikacje m.in.:
- Budownictwo Słowian zachodnich oraz wpływ na nie architektury romańskiej, Petersburg 1906;
- Zamek Królewski w Warszawie;
- Budowa Zamku Królewskiego w Warszawie przez króla Zygmunta Augusta i przeniesienie stolicy;
- Historia architektury polskiej.

Współzałożycieli Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości (1906). Członek Rady Głównej Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich (1939).

Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.

Uwaga:
wg Architektura 1951 nr 1 i Architektura 1975 nr 3 - ur. 11.11.1866 r.