Kazimierz Maria Osiński - architekt, konserwator zabytków, nauczyciel, społecznik.
Absolwent Wydziału Architektonicznego Poltechniki Lwowskiej (1908).

Architekt w biurze inż. Stanisława Majerskiego w Przemyślu (~1910). Kierownik miejskiego biura budowlanego w Przemyślu (1928-33). Zastępca konserwatora lwowskiego na okręg przemyski. Założyciel i nauczyciel w Państwowej Szkole Budowlanej w Jarosławiu (do 1939, 1948-50). Założyciel, dyrektor i kustosz Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej w Przemyślu.

Autor m.in.:
- kościół w Miękiszu Nowym (1918-19) - wpisany do rejestru zabytków (1985);
- kościół św. Antoniego w Lisznaj (1936);
- kaplice w Maćkowicach i Witoszyńcach;
- ratusz w Nowym Mieście;
- domy ludowe w Sieniawie, Radymnie, Grochowcach i Prałkowcach;
- willa Kamińskich, ul. Tatarska, Przemyśl;
- kamienica, ul. Krasińskiego 29, Przemyśl.

Publikacje m.in.:
- Wykopalisko w Budach Łańcuckich z młodszego okresu cesarstwa rzymskiego; Rocznik III TPN.

Autor artykułów w czasopiśmie etnograficznym „Lud” i w „Wiadomościach Numizmatyczno-Archeologicznych”. Redaktor  czasopism: „Ziemia Przemyska”, „Prawda Przemyska”, „Wzloty”.

Przewodniczący Niezależnej Partii Pracy w Przemyślu. Kurator stowarzyszenia rzemieślników „Gwiazda” w Przemyślu. Przewodniczący Związku Obrońców Przemyśla. Przewodniczący komisji rewizyjnej Związku Oficerów Rezerwy w Przemyślu. Działacz koła Związku Zachodniego w Przemyślu. Członek Towarzystwa Ochrony Zwierząt, Towarzystwa „Ethos”. Przewodniczący koła w Przemyślu Towarzystwa Metapsychicznego.

Porucznik saperów w I wojnie światowej. Kapitan saperów uczestnik kampanii wrześniowej 1939.

Pochowany na Cmentarzu Głównym w Przemyślu.