Józef Matwiejuk - architekt.
​Członek SARP O. Białystok. Członek Podlaskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Studium podyplomowego mieszkalnictwa na PW (1977).

Współwłaściciel, dyrektor w Przedsiębiorstwie Projektowania i Usług Inwestycyjnych "INWESTPROJEKT" w Białymstoku (od 2003).

Autor m.in.:
- osiedle Centrum w Białymstoku (1972-78) - współpraca - autorzy: Jan Citko, Janusz Dmowski, Danuta Łukaszewicz, Jan Prochowski; współpraca: Józef Matwiejuk, Wiktor Łazarczyk, Mirosław Zbichorski;
- osiedle Przydworcowe w Białymstoku;
- osiedle Białostoczek;
- osiedle Wysoki Stoczek w Białymstoku;
- zespół 21 budynków mieszkalnych , ul. Sokola, Białystok (2013-14) - nagroda brązowej statuetki w konkursie "Najlepiej zbudowane obiekty w latach 2013 i 2014 w płn.-wsch. Polsce".

Konkursy m.in.:
- na opracownie koncepcji zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Zachód w Białymstoku (1975) - współautorzy: J. Citko, J. Dmowski - wyróżnienie I stopnia równorzędne;
- na projekt koncepcyjny ośrodka gminnego dla woj. białostockiego na przykładzie wsi Sztabin (1975) - współautorzy: J. Prochowski, Jan Żak - II nagroda równorzędna.

Członek OKR SARP (2006-09). Sędzia konkursowy SARP.

Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej PDOIA RP (2010-18).

Odznaczenia m.in.: Srebrna Odznaka SARP (2006), Złota Odznaka SARP (2024).

*************************************************************

śp. Józef Matwiejuk
In Memoriam

W osobie architekta Józefa Matwiejuka żegnamy jednego z najważniejszych dla Białegostoku architektów i urbanistów. Jego twórczość i szerokie myślenie o przestrzeni zbudowanej była nieoceniona i trwale zmieniła życie mieszkańców miasta. Stworzył i pozostawił po sobie ważne miejsca. Osiedla: Przydworcowe, Słoneczny Stok i Białostoczek, to znacząca część naszej przestrzeni. Przestrzeni jakże innej od współczesnej gonitwy za zabudowaniem każdego metra nieruchomości. Przestrzeni, łamiącej schematy, że zespoły mieszkaniowe miały służyć wyłącznie do spania. Możliwość oddechu, zieleń oraz pełna infrastruktura towarzysząca dawała i daje jego mieszkańcom, zaprojektowanych przez niego miejsc, poczucie bezpieczeństwa. Pan Józef nie tworzył „sypialni”. Tworzył przestrzeń do pełnego życia i pilnował, aby inwestorzy obok mieszkań realizowali żłobki, przedszkola, szkoły, kompletne zespoły handlowo-usługowe oraz zielone miejsca relaksu i wypoczynku. Każdy projektowany przez niego budynek rozpatrywał w powiązaniu z całym urbanistycznym układem miasta. Szeroko analizował potencjalne skutki lokalizacyjne projektowanych obiektów. Tylko niewielu architektów posiadało taki dar i taką intuicję. Dbał o „zrównoważony rozwój” miasta w czasach, kiedy takiego wyrażenia nie było w żadnym słowniku.

Żegnamy nie tylko architekta i urbanistę. Żegnamy Kolegę, który zawsze z pełną życzliwością wspierał i dzielił się swoją wiedzą, doświadczeniem z młodszymi architektami, dla których był autorytetem. Cieszył się ogromnym szacunkiem całego środowiska, czego wyrazem było powierzenie mu jednej z najodpowiedzialniejszych funkcji Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Izby Architektów. 

Będzie nam Pana bardzo brakowało.
Waldemar Jasiewicz