Jerzy Adam Stajuda - architekt, malarz, rysownik, krytyk sztuki, wykładowca akademicki.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1959).

Kierownik pracowni rysunku na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (koniec lat 70-tych XX w.).

Konkursy m.in.:
- SARP nr 317 - na projekt koncepcyjny dzielnicy mieszkaniowej "Bródno" w Warszawie (1961) - współautorzy: Witold Czajkowski, Stefan Deubel, Andrzej Dobrucki - wyróżnienie I stopnia równorzędne.

Publikacje w dziedzinie krytyki sztuki w: Przeglądzie Artystycznym, Przeglądzie Kulturalnym, Polsce, Więzi, Ty i Ja, Współczesności (1957-68).
Prace malarskie i rysunkowe wystawiał na wystawach indywidualnych w: Warszawie (1957, 1974, 1980), Poznaniu (1965), Oxfordzie (1974), Paryżu (1979, 1981), Rzymie (1982) oraz zbiorowych m.in.: "Metafory" (Sopot, Warszawa 1962), "Romantyzm i romantyczność" (1976), "Realites Nouvelles" (Paryż, 1979-80), "Salon majowy" (Paryż, 1981).

Patron ustanowionej w 1992 r. Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy.

Laureat nagrody Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1991).

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.