Jan Zachwatowicz - architekt, konserwator zabytków, historyk architektury, wykładowca akademicki.
Członek O. Warszawskiego SARP. Członek TUP.
Absolwent Instytutu Inżynierów Cywilnych w Sankt Petersburgu. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1930). Profesor zwyczajny (1948). Doktor honoris causa Uniwersytetu w Hanowerze.

Dyrektor Biura Organizacji Odbudowy Stolicy. Generalny Konserwator Rzeczypospolitej. 

Autor m.in.:
- odbudowa Bazyliki Archikatedralnej pw. św. Jana Chrzciciela w Warszawie (1947-54) - współautorzy: Maria Huber-Piechotka, Kazimierz Piechotka;
- rekonstrukcja Pałacu Potockich (Ministerstwo Kultury i Sztuki), ul. Krakowskie Przedmieście w Warszawie (1948-50).

Członek Rady SARP (1957-?). Sędzia konkursowy SARP (1938).

Członek Polskiej Akademii Nauk (od 1958), Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Towarzystwa Urbanistów Polskich, Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, RIBA, Francuskiej Akademii Architektury (1967), członek honorowy Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS.

  Laureat Honorowej Nagrody SARP (1971).

Odznaczenia m.in.: Krzyż Walecznych (1939), Krzyż Komandorski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy I klasy(1954).
Laureat m.in.: Nagrody Państwowej I stopnia, Nagrody Europejskiej za Ochronę Zabytków, Pierścienia Schinkla.

Mąż architektki Marii Zachwatowicz (1902-1994) i architektki Izabeli Kunińskiej-Zachwatowicz (1922-2015).

Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.