Henryk Stankiewicz - architekt, wykładowca akademicki.
Członek O. Warszawskiego SARP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1928). Doktor nauk technicznych (1938). Doktor habilitowany (1945). Profesor nadzwyczajny (1957).

Współwłaściciel Biura Architektonicznego Henryk Stankiewicz Bohdan Nowak (Inżynierowie architekci) w Warszawie (~1929). Właściciel Biura Technicznego Stankiewicz i Sp., Inżynierowie, sp. z o.o. w Warszawie (od 1929). Kierownik biura technicznego Dyrekcji Budowy Obiektów na Wystawę Komunikacji i Turystyki w Poznaniu (1930). Współwłaściciel przedsiębiorstwa «Oro-Conco» Biura Izolacji Inżynieryjnej i Wytwórnia Izolacji, sp. z o.o. (od 1935). Starszy asystent w Katedrze Konstrukcji Budowlanych Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (od 1935). Inicjator i kierownik Zakładu Badawczego Budownictwa. Wykładowca tajnego Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Profesor Instytutu Techniki Budowlanej w Warszawie.

Autor m.in.:
- pawilon papierniczy na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929) - współautor Bohdan Nowak.

Publikacje m.in.:
- Biała rewolucja. Demokracja, pieniądz, praca; Warszawa 1937;
- Dachy płaskie i tarasy; współautor Stefan Bryła, Warszawa 1938;
- W sprawie ochrony budowli od wody; współautor Stefan Bryła, Warszawa 1938;
- Zabezpieczenie budowli przed wilgocią, wodą gruntową i korozją; Warszawa 1959.

Przewodniczący Komisji Badań Naukowych ZG SARP.
Członek SAP (od 1931).

Członek Komisji Izolacji Polskiego Komitetu Normalizacyjnego. Członek Stowarzyszenia Inżynierów Budowlanych. Współzałożyciel Naczelnej Organizacji Inżynierów. Wiceprezes Społecznego Zrzeszenia Inżynierów.

Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920). Więzień obozów koncentracyjnych Gross-Rosen i Leitmeritz.

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Zwycięstwa i Wolności, Medal «Za Warszawę». Laureat nagrody przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki PAN (1976).

Pochowany na cmentarzu w Milanówku.