Edward Zachariasz Eber (Zachariasz Eber) - architekt.
Członek O. Warszawskiego SARP (przed 1939).
Student Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (do 1905). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Krlsruhe (1907).

Architekt Ministerstwa Zdrowia Publicznego w Warszawie (od 1922). Kierownik Działu Sanitarnego Amerykańskiej Misji Pomocy w Warszawie (od 1922). Właściciel studia architektonicznego (od 1924).

Autor m.in.:
- budynek Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych Wyznania Mojżeszowego, ul. Zielna, Warszawa;
- kamienica, ul. Kaliksta 6 (obecnie ul. Śniadeckich), Warszawa;
- kamienica Berka Seidenbeutla i Adama Silberblasta, ul. Nowogrodzka 40, Warszawa (1911);
- kamienica Izydora i Stanisława Seidenbeutlów, ul. Jasna 6/ Boduena 2, Warszawa;
- budynki, ul. Smolna 16, 18, 20, Warszawa;
- budynek Głównej Biblioteki Judaistycznej, ul. Tłomackie 5, Warszawa (1928);
- siedziba Włoskiego Towarzystwa Ubezpieczeń Riunione Adriatica di Sicurtà, ul. Moniuszki 10, Warszaw (1928);
- dom Assicurazioni Generali Trieste, ul. Złota 7/9, Warszawa (1934-37) - współautor Karol Siciński.

Konkursy m.in.:
- na projekt odbudowy Kalisza (1917) - współautorzy: Zdzisław Kalinowski, K. Siciński - II nagroda;
- na projekt rozplanowania i parcelacji dzielnicy Powiśle przy wiadukcie Poniatowskiego w Warszawie (1917)  - współautorzy: Romuald Gutt i Franciszek Krzywda-Polkowski - II nagroda;
- na projekt budowy ratusza w Kaliszu (1918) - współautorzy: Z. Kalinowski, K. Siciński, I nagroda.

Autor wielu artykułów publikowanych na łamach „Przeglądu Technicznego”.

Członek Stowarzyszenia Techników. Członek Koła Architektów Polskich w Warszawie (przed 1934).
Członek O. Warszawskiego SARP (od 1934).

Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi.

Pochowany na cmentarzu Campo Verano w Rzymie (grób nie istnieje).