Andrzej Stanisław Tomaszewski - architekt, urbanista, konserwator zabytków, historyk architektury, mediewista, wykładowca akademicki.
Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (1959). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1962). Doktor nauk technicznych (1967). Profesor nauk technicznych (1976).

Dyrektor Instytutu Historii Architektury i Sztuki Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1973-81, 1987-88). Kierownik Zakładu Konserwacji Zabytków Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (od 1988). Profesor w Wissenschaftskolleg zu Berlin (1982-85). Profesor na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji (1986-87). Dyrektor generalny ICCROM – Międzynarodowego Centrum Badań nad Ochroną i Konserwacją Dziedzictwa Kulturowego w Rzymie (1988-92). Prezes Międzynarodowego Komitetu Kształcenia Konserwatorów Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS (1984-93, później Prezes Honorowy ICOMOS). Generalny Konserwator Zabytków RP (1995-99). Prezes Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS (2003-09). Wiceprezes PKN ICOMOS i prezes Międzynarodowej Rady Muzeów ICOM (od 2009). Przewodniczący Rady Ochrony Zabytków przy Prezydencie miasta stołecznego Warszawy. Delegat Polski w Komitecie Światowego Dziedzictwa UNESCO. Delegat Polski w Komitecie Dziedzictwa Kultury Rady Europy. Członek rady Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie, członek rady naukowo-programowej Denkmal – Europejskich Targów Konserwacji i Restauracji Zabytków oraz Renowacji Starych Budowli w Lipsku. Członek Komisji Konserwatorskiej Muzeum Pałacu w Wilanowie. Prezes Niemiecko-Polskiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury. Członek Niemieckiej Akademii Urbanistyki i Planowania Przestrzennego. Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Autor projektów konserwatorskich m.in.:
- kolegiata i Dom Długosza w Wiślicy;
- kolegiata w Opatowie;
- kościół w Prandocinie;
- rzymska willa i kościoły romańskie w Taliándörögd (Węgry);
- katedra św. Lamberta w Liege (Belgia);
- zamki Nicastro i Amendolea Vecchia (Włochy);
- średniowieczna wieś Condorcet (Francja).

Autor około 300 publikacji naukowych. 

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Zasługi I Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Nagroda im. Brata Alberta, Nagroda Kulturalna im Georga Dehio (2003), Nagroda Fundacji Kronenberga im. Profesora Aleksandra Gieysztora (2010). Honorowy Obywatel Miasta Jawor. Honorowy Obywatel Miasta Bova (Włochy).
Laureat Nagrody im. Księdza Janusza Stanisława Pasierba Conservator Ecclesiae Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków (2002).

Pochowany na Cmentarzu Służewskim Starym w Warszawie.