Aleksander Józef Bojemski - architekt, urbanista, wykładowca akademicki.
Członek O. Warszawskiego SARP. Członek TUP (od 1928).
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Dreźnie (1910). Profesor nadzwyczajny (1931). Profesor zwyczajny (1932).

Pracownik Ministerstwa Komunikacji. Pracownik w pracowni ds. budownictwa wiejskiego i małych miast Ministerstwa Robót Publicznych (1919-23). Asystent (1920-24), starszy asystent (1924-29) w Katedrze Projektowania Architektury Monumentalnej Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Zastępca profesora (1929-30), profesor nadzwyczajny (1931), profesor zwyczajny (1932-44) w Katedrze Projektowania Wiejskiego WAPW. Dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1934-36). Profesor tajnego Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1939-44). Profesor w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej (1942-44).

Autor m.in.:
- domy mieszkalne kolonii urzędniczych i kolonii oficerskich na Żoliborzu w Warszawie (1923-25);
- dom mieszkalny, Plac Inwalidów 4-6-8, Warszawa - współautorzy: Romuald Gutt, Marian Kontkiewicz
- pawilon przemysłu przetworów ziemniaczanych na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929) - dyplom uznania;
- Auditorium Maximum Uniwersytetu Warszawskiego, Krakowskie Przedmieście 26-28, Warszawa (~1935).

Konkursy m.in.:
- na rozparcelowanie majątku hrabiego Ronikiera w Ząbkach pow. 404 morgi (1912) - II nagroda;
- na projekt rozplanowania i parcelacji terenów należących do hr. Branickich łącznie z parkiem Frascati w Warszawie (1919) - współautor Kazimierz Saski - II nagroda;.

Sędzia konkursowy SARP.

Rozstrzelany przez hitlerowców na terenie koszar przy ul. Puławskiej i Rakowieckiej w Warszawie.

Rodzice: Aleksander Bojemski, Tekla Felicja Bojemska (zd. Krauze).

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.